Jadwiga SAWICKA (ur. 1959), Płakała kłamała, 2008

olej, akryl, płótno, 70 x 100 cm;
sygn. i dat. na odwrocie: JADWIGA SAWICKA / 2008.

„Bo w sztuce jestem materialistką i interesuje
mnie powierzchnia rzeczy, opakowanie
i zakrycie. Interesuje mnie rozdźwięk pomiędzy
obietnicą a zawartością. Wiadomo, że reklamie
nie powinno się ufać – przymiotniki w niej
powinny być traktowane z dużą rezerwą. Mimo
wszystko ciągle jeszcze oczekujemy, że to, co
napisane na wierzchu, powinno odnosić się do
tego, co jest w środku. Albo oczekiwanie, nadzieja,
że teraz będzie inaczej, chociaż wiele razy się nabieraliśmy
i właściwie wiemy, że tym razem też będzie
tak samo. Taki krótki moment, kiedy z entuzjazmem
bierzemy do ręki pudełko i okazuje się, że ono jest
dziwnie lekkie i właściwie już wiadomo, że za chwilę
się dowiemy, że tam nic nie ma”.
Jadwiga Sawicka
[za: Między obietnicą a zawartością, Katarzyna Dzierżawin,
w rozmowie z Jadwigą Sawicką, w: Przemyski przegląd kulturalny,
2/2006, s. 4.]